ความเป็นมาของปืน
และปืนในปัจจุปัน
1. อาวุธปืน
ปืน (gun, firearm) เป็นอาวุธซึ่งใช้แรงดันของก๊าซที่เกิดจากการระเบิดของดินปืน ยิงกระสุน หนึ่งหรือมากกว่าด้วยความเร็วสูง ผ่านลำกล้องไปทำลายเป้าหมาย
อาวุธปืนในปัจจุบัน (ยกเว้นปืน ลูกซอง) จะมีลำกล้องที่ข้างในทำร่องเป็นเกลียว เพื่อเพิ่มการหมุนให้กับกระสุนซึ่งจะสร้างความมี เสถียรภาพในขณะเคลื่อนที่สู่เป้าหมาย ปืนถูกสร้างขึ้นมาด้วยจุดประสงค์หลายประการ ทั้งจุดประสงค์ในการป้องกันตนเองและ ทรัพย์สิน ใช้ในการบุกเบิกผจญภัยเข้าป่าล่าสัตว์หาอาหาร และป้องกันอันตรายจากสัตว์ร้ายในป่า ใช้ ในการป้องกันภัยจากโจรผู้ร้าย รักษาความสงบในสังคมของตำรวจ ตลอด จนใช้ในราชการสงคราม ป้องกันผู้รุกรานจากภายนอกประเทศ ปืนจึงมีหลายประเภท ตามความเหมาะสมในการใช้งาน
ประเภทของปืนไม่นับรวมถึงปืนใหญ่ ปืนครก ปืนไร้แรงสะท้อนถอยหลัง ซึ่งถือว่าเป็นเครื่องยิง ลูกระเบิด สามารถจำแนกออกได้เป็น 3 ประเภทดั้งนี้
1.1 ปืนสั้น
ปืนสั้นหรือปืนพก เป็นปืนขนาดเล็กที่สุด เก็บซ่อนได้ง่าย มักใช้ในการป้องกันตัว สามารถพกติดตัวไปไหนมาไหนได้ง่าย มีด้วยกันสามชนิด คือ แบบยิงทีละนัด ปืนลูกโม่และปืนพก กึ่งอัตโนมัติ
ลูกโม่
ปืนลูกโม่จะมีจำนวนการยิงตามช่องใส่กระสุน ในแต่ละช่องจะบรรจุกระสุนเอาไว้หนึ่ง นัด โดยทั่วไปมักจะบรรจุกระสุน 6 นัด
.jpg)
ปืนพกกึ่งอัตโนมัติ
ปืนพกกึ่งอัตโนมัติจะมีช่องปืนเพียงช่องเดียวที่ด้านท้ายของลำกล้องและมีซองบรรจุ กระสุนหรือแมกกาซีนอยู่ภายในด้ามจับ สามารถถอดเปลี่ยนได้ จึงทำให้สามารถยิงติดต่อกันได้ มากกว่าหนึ่งนัด
1.2 ปืนยาว
ปืนยาวในปัจจุบันส่วนใหญ่จะเป็นปืนเล็กยาว (ไรเฟิล) หรือปืนลูกซอง ประวัติศาสตร์ ของปืนยาวนั้นคือปืนคาบศิลา บรรจุดินปืนและหัวกระสุนทางปากกระบอกปืน ใช้หินเหล็กไฟหรือ แก๊ปเป็นเชื้อประทุจุดระเบิดดินปืน
ปืนลูกกรด
เป็นปืนที่ทำการยิงกระสุนออกไปพร้อมทั้งบรรจุกระสุนนัดต่อไปเข้ามาในรังเพลิงตามวงรอบการทำงานจนกว่าพลยิงจะเลิกเหนี่ยวไกหรือเมื่อกระสุนหมด
ปืืนลูกซอง
ปืนลำกล้องเรียบ ที่ใช้ยิงกระสุนลูกปราย ปืนลูกซองมีประวัติยาวนานตั้งแต่สมัยใช้ยิงด้วยการจุดชนวน เป็นการนำเอาเม็ดกระสุนตะกั่วจำนวนมากกว่า 1 นัด ใส่ในปืนเพื่อให้มีโอกาสยิงถูกเป้าหมายได้ง่ายขึ้น
 |
|---|